media

Jan

21

KIM t-shirts 2014!

 Posted by / 0 comments

De KIM t- shirts – 2014 editie – zijn vanaf deze week verkrijgbaar. Ook dit jaar kan je met een KIM t-shirt er fashionable fresh uitzien terwijl je tegelijkertijd het kritisch reflecteren stimuleert. De t-shirts zijn zwart met daarop in witte tekst de mediawijze quote ‘It’s hard to be what you hardly see’ (zie foto).

10013807_1403431553259363_1926414688_n

Uitleg quote ‘It’s hard to be what you hardly see‘: Het is lastig om iets te (willen) zijn wat je niet ziet! Beeldvorming in de media over de sleutelkenmerken van jouw identiteit (sekse, gender, etniciteit, religie, klasse en leeftijd) beïnvloeden hoe je als persoon naar jezelf kijkt en welke rol je denkt te spelen in deze maatschappij. KIM wil met deze quote het belang van rolmodellen met diverse achtergronden benadrukken. Opdat de perceptie van wat mogelijk is en wat je kan bereiken, verandert.

Wanna join the movement? Stuur dan een mail naar info@kimbykim.com en bestel een t-shirt (maten S, M, L en XL). Ze groeien helaas niet in mijn achtertuin ;), dus ik vraag een kleine bijdrage van 20 euro per t-shirt.
Dec

14

(Fast)food for thoughts: de representatie van biseksualiteit in populaire media

 Posted by / 1 comments

Definitie biseksualiteit: “the potential to be attracted—romantically and/or sexually—to people of more than one sex and/or gender, not necessarily at the same time, not necessarily in the same way, and not necessarily to the same degree.” (Robyn Ochs, 2012)

In hedendaagse popcultuur is biseksualiteit hot (pun intended)! In populaire tv-series zoals, Glee, Revenge, the Good Wife en Grey’s Anatomy is ten minste één hoofdrolspeler/speelster biseksueel. Realitysterren zoals Snooki (Jersey Shore) en Kim Zodiac (Real Housewives of Atlanta) praten open over hun seksuele geaardheid en in popmuziekvideo’s zijn biseksuele vrouwen het nieuwe sexy! Popartiesten zoals Katy Perry, Nicki Minaj, Rihanna, Lady Gaga en Miley Cyrus schuwen hete scènes met vrouwen in muziekvideo’s niet. Zou een muziekvideo met ,bijvoorbeeld, Justin Bieber in een mannenstripclub net zo opwindend worden gevonden? Waarschijnlijk niet. Biseksuele vrouwen in popmuziekvideo’s, en in andere media uitingen, worden vaak neergezet als entertainers voor de heteroseksuele man; promiscue en erotisch stimulerend (Nelson, 2012). Een Justin Bieber die een mannelijke stripper op zijn billen slaat, behoort niet tot de fantasieën van een heteroseksuele man.

In dit televisieseizoen (2013-2014) zijn er 24 biseksuele personages te zien in prime time Amerikaanse series. 18 daarvan zijn vrouw en 6 man (www.glaad.org). Alhoewel dit een stijging is ten opzichte van vorige jaren, is de wijze waarop biseksuelen op televisie worden geportretteerd vaak problematisch en onrealistisch: biseksuele vrouwen en mannen hebben geen moraal, zijn in de war, ontrouw, gierig en hyperseksueel (Nelson, 2012).

Biseksuele mannen en vrouwen worden in hoge mate gediscrimineerd, genegeerd en gedemoniseerd in de hetero- en in de homogemeenschap (www.glaad.org). Het is daarom juist belangrijk om niet alleen eendimensionale beelden te vertonen, maar ook realistische en eerlijke portretten van biseksuelen en hun relaties. Het karakter van Nolan Ross in de hitserie Revenge en het karakter van Callie Torres in Grey’s Anatomy zijn een goed begin. Ze zijn niet biseksueel voor een bepaalde shockwaarde, ze zijn het ‘gewoon’ en ze hebben betekenisvolle relaties in de series.

VRAGEN AAN HET DISCUSSIEPANEL

Hebben jullie nog andere voorbeelden van media uitingen waarin biseksualiteit wordt vertoond? En op welke manier gebeurt dat? Wat vind je daarvan? Denken jullie dat de bovengenoemde vrouwelijke popsterren een statement willen maken of is het onderdeel van de pornoficatie van popcultuur? Speelt etniciteit ook een rol in de representatie van biseksualiteit? Waarom worden biseksuele vrouwen vaker dan biseksuele mannen geportretteerd in de media? Vinden jullie stereotypen van biseksuele mannen en vrouwen een serieus probleem? Welke gevolgen kunnen deze stereotypen hebben?

BRONNEN:

Jun

19

kim en stichting observatoire

 Posted by / 0 comments

Stichting Observatoire beoogt door gerichte projecten, onderzoeken en publicaties de intermenselijke communicatie  in de samenleving te bevorderen. KIM is één van de deskundigen binnen het project ‘Jongeren en Media’ van stichting Observatoire. KIM is in goed gezelschap; andere deskundigen zijn o.a Hassnae Bouazza, Asis Aynan en Mina Ouaouirst. In juni heeft KIM, namens de stichting, een workshopreeks ‘Beeldvorming in de Media’ gegeven op het Nova college in Hoofddorp. De leerlingen waren zo enthousiast over de workshops, dat ze hebben gevraagd of KIM een extra lezing mag komen geven. Bedankt leerlingen, I had a blast!

Website stichting Observatoire (jongeren en media)

Jan

27

Allow KIM to introduce to you………Professor Michael D. Harris, Author of the book ‘Colored pictures: race and visual representation’.

 Posted by / 6 comments

Dit artikel verscheen ook op de website van kennisinstituut Atria.

download-8

Michael D Harris is a professor of art history (Emory University), a curator and an artist. Harris has published the book Colored Pictures: Race and Visual Representation (2003) and has contributed to or co-authored a number of publications. In his book Harris discusses the role of visual representation in the construction of race in 19th-century America. According to Harris the visual imagery of black Americans in art and popular culture created for the larger population the stereotypes that are associated with race.

KIM: How did the visual representation of African-Americans in the 19th century affect the race relations in America?

Michael Harris: The visual images of black Americans made ‘the idea’ of race real for Americans. Minstrelsy, for instance, was a black variety performance that people saw on slave plantations in the late 18th century and early 19th century. When white people took that performance and exaggerated certain performance aspects such as skin color, big red lips and overly silly behavior, they made the stereotype that blacks were not suitable for participating in middle class society notable for a larger audience via popular culture. This popular visual image was used to legitimize slavery and to maintain the concept of the Other. But also after the slave period the depictions in the minstrel shows and in publications of political magazines, such as Harpers weekly, were used to preserve the racism and the idea that black people were lesser and not worthy of the rights of citizenship.

Read and Share More»
Oct

18

(Fast)food for thoughts: Alleen maar nette mensen…

 Posted by / 2 comments

De commotie rondom de boekverfilming Alleen maar nette mensen zal niemand zijn ontgaan. De schrijver van het boek (Robert Vuijsje) zegt zelfs bedreigd te zijn door een paar Surinamers, omdat de film, volgens hen, een verkeerd beeld schetst van deze bevolkingsgroep. De hoofdrolspeelster, Imanuelle Grives, gaf in een interview aan dat er maar één aspect van de zwarte gemeenschap wordt belicht en dat het grote publiek zich realiseert dat dit niet tekenend is voor de GEHELE gemeenschap. Eén aspect, in film termen vertaal ik dat naar “één verhaal (lijn)”; één verhaal dat wordt verteld.

Vragen aan het discussiepanel

Wat vinden jullie van die verhaallijn en wat wordt er volgens jullie gere-presenteerd? Is het een verhaallijn die vaker voorkomt in andere films en/of series? Zo ja, welke? Welk verhaal (aspect) over de zwarte gemeenschap mis jij in de media?  Of is er voldoende diversiteit? Een ander veelgehoord punt ter verdediging van de representaties van de Surinamers, is dat de Joodse familie (ook) op een stereotiepe wijze wordt neergezet. Volgens de wetenschappers Downing & Husband (2002) is elk stereotype ergens gebaseerd op de waarheid. Geldt dit ook voor de personages in de film? En balanceren de stereotypen van de Joodse familie en de Surinaamse familie elkaar uit? Is het überhaupt te vergelijken?

Bronnen:

Downing, J & Husband, C. 2005. Representing race: racisms, ethnicities and media.
London: Sage publications.