Interview met Kim Dankoor: religieuze stereotypen in de media

Interviewer: Martijn Bastianen (FHJ onderzoeksredactie)

“Nu word je als Moslim hier in Nederland ook gewezen op de fouten die Islamitische Staat in Irak en Syrië maakt, terwijl je zelf onschuldig bent. Het gebeurt steeds vaker dat mensen op straat, of waar dan ook , mij en andere Moslims over één kam scheren. Dan zie je pas echt wat er gebeurt als media negatieve berichten publiceren over je geloof en je moskee.” (Orhun Gur, penningmeester ISN Oss Ulu Moskee)

Volgens Kim Dankoor, mediadeskundige, is de framing van Moslims in Nederlandse media de oorzaak voor de kritische houding van Moslims naar media toe. “De diversiteit binnen de moslimgemeenschap wordt te weinig geportretteerd”. Die diversiteit mist Dankoor bij zowel populaire media als bij nieuwsmedia. “Moslims zijn meer dan alleen hun religie, het zijn vrouwen en mannen, die net als jij en ik, dromen over een bepaalde carrière, liefdespartner en vriendschappen. Ik zou graag meer karakters in populaire media (films en series) willen zien die omgaan met deze universele thema’s. Religie is dan secundair.”  Dankoor haalt tevens de nieuwsmedia aan. Ze vergelijkt de wijze waarop Moslims worden neergezet in de media met de manier waarop mensen met andere geloofsovertuigingen worden afgebeeld. “Wanneer media rapporteren over Christelijke terroristen merk ik op dat  hun religie vrijwel nooit noemenswaardig wordt bevonden, denk aan Dylann Roof en Anders Breivik. Bij Islamitische terroristen is hun religie bijna altijd een belangrijk gegeven.”

Portrait of a boy with the map of the world painted on his face.

Volgens Dankoor zal (meer) diversiteit op redacties van magazines, talkshows, nieuwsprogramma’s en kranten bijdragen aan de verscheidenheid van beelden van Moslims.  In 2015 had het NRC Handelsblad al geconcludeerd dat maar 3 procent van de redacties in Nederland bestaat uit allochtone journalisten. De rest is van autochtone afkomst. Ongeveer 11,9 procent van de Nederlandse samenleving is allochtoon. In de politiek is er ooit gesproken over een quota;  minimaal zoveel allochtone journalisten en minimaal zoveel vrouwen. Dit is uiteindelijk snel van de baan gegaan, omdat redacties eigen zeggenschap hebben op de vorming van hun personeel. Volgens Dankoor is een andere oplossing voor de negatieve framing van Moslims en mensen met een bi-culturele achtergrond consistentie. Dankoor zegt hierover: “Wanneer bijvoorbeeld een Turks – Nederlandse voetballer het winnende goal scoort of een Turks – Nederlandse vrouw een heldendaad verricht, kun je er voor kiezen om alleen zijn of haar Nederlandse nationaliteit te benoemen. Maar benoem dan ook ALLEEN de Nederlandse nationaliteit wanneer het negatief nieuws betreft.”

Dankoor zegt dat nieuwsmedia er voor kiezen aanslagen in Parijs meer media aandacht te geven dan aanslagen in Kenia, Nigeria, Libanon of Turkije, omdat terreurdaden in Parijs psychologisch dichter bij staan. Nederlanders hebben op cultureel gebied meer met de Fransen en geografische nabijheid speelt ook een belangrijke rol. De media gaan er dan vanuit dat Nederlandse burgers de berichten over Frankrijk eerder willen zien. Het feit dat media deze keuze maken, vindt Dankoor onterecht. ”150 doden in Kenia is natuurlijk net zo erg als 150 doden in Parijs. Ook hier moeten de media consistenter in worden. Elke leven is namelijk net zo belangrijk.”

It's only fair to share...Email this to someoneShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn