03
KIM te gast bij Summer Sickness

Elmer, Ray Fuego en Sylvana Simons in het panel ‘Protest’ op No Man’s Land 2024

Van burgerrechtactivisten tot bezorgde ouders en politici: op hiphop is in de geschiedenis vaak kritiek geweest. De vulgaire en vrouwonvriendelijke teksten zouden de jeugd verpesten. Toch woedt er in het genre een felle strijd voor gendergelijkheid en emancipatie. Je kunt geen playlist op Spotify openen zonder Megan Thee Stallion, Cardi B en Rhapsody. Waar komt hun populariteit en die van nummers als ‘WAP’ (Wet Ass Pussy) vandaan? Mediawetenschapper Kim Dankoor (Universiteit Utrecht) onderzoekt de impact van de teksten en beelden van deze artiesten. Hoe vertegenwoordigen zij een nieuw soort (Zwart) feminisme?
Klik hier voor meer informatie.

Klik op deze link voor meer informatie.


Muziekconferentie No Man’s Land nodigde mij uit om een aantal sessies te curaten; het eerste programma, getiteld ‘Tussen kunst en cancelcultuur’, kan worden beschreven als een zoektocht naar de gezonde balans tussen cancelcultuur en compromisloze kunst. Met: mediamaker Raja Felgata, DJ/presentator Ouassima Tajmout, creatief ondernemer Irfan Er, politica Carline van Breugel, wetenschapper Simone Driessen en woordkunstenaar/rapper Insayno.
Tickets: enternomansland.

‘Hiphop is voor sommigen van ons altijd al in de ether: hoorbaar, tastbaar en voelbaar. Vaak gonst hiphop op de achtergrond als een stuwende, vormgevende kracht, zoals Fred Moten stelt in het openingsessay van dit nummer. Aan de andere kant: er zijn waarschijnlijk weinig dingen met minder street credibility dan een papieren literair tijdschrift. In plaats van hiphop zogenaamd te valoriseren vanuit de Literatuur, beoogde dit nummer om als nY nieuwe institutionele verbindingen aan te gaan, interactie tussen genres uit te nodigen en uitwisseling tussen overlappende gemeenschappen te realiseren.’
Kims essay ‘There’s some womxn in da house: hiphopfeminisme en het grijze gebied tussen respectabiliteitspolitiek en plezierpolitiek’ kan worden besteld via de website van nY (https://www.ny-web.be/tijdschrift/juli-2021/).
‘Op basis van ‘WAP’, het veelbesproken rapduet van Cardi B en Megan Thee Stallion, analyseert Kim Dankoor de twee kampen van het hedendaagse hiphopfeminisme: dat van de respectabiliteitspolitiek, en van de plezierpolitiek. Zij pleit hierbij voor een grijs gebied, waarin ruimte wordt gemaakt voor een intersectionele visie op vrouwelijke hiphopartiesten. Door zowel ratchet als kritisch te zijn, schrijft Dankoor, ‘f*cken hiphopfeministen met het grijze’.’

De Oosterpoort, B3 – Panel Room
15:00 – 16:00
De vraag in de titel lijkt makkelijk te beantwoorden. Namelijk: YouTube en Spotify. De jongste generaties muziekfans ontdekken en luisteren muziek online. Populaire muziekstromingen zoals dance, Nederlandstalige hiphop en urban domineren de online playlisten op YouTube en Spotify, terwijl de meer traditionele media moeite lijkt te hebben hierop te anticiperen.
NPO FunX, de publieke zender gericht op stadsjongeren, lijkt daarin de uitzondering met aandacht voor bij jongeren populaire stromingen als dance, rap, urban en R&B. Hoe slaagt FunX erin zich onderscheidend te positioneren en daarmee ook de jongste muziekfans aan zich te binden? Wat is de rol van radio bij talentontwikkeling in de genoemde genres en wat is de visie van FunX hierop? En hoe kan de zender bijdragen aan de emancipatie van niet alleen de genoemde genres, maar ook aan het stimuleren van een meer dominante rol van vrouwen in de muziek?
Moderator: Brian Elstak
Recent KIM comments